Mistrzowska lekcja Riccardo Tamburiniego – rozpoznawanie zwierzyny z wykorzystaniem termowizji - Pulsar Vision

Nowoczesne, profesjonalne myślistwo nie sprowadza się wyłącznie do pozyskiwania zwierzyny. To ściśle regulowana działalność, kluczowa dla zrównoważonej gospodarki łowieckiej i utrzymania równowagi ekosystemów. Mimo dostępu do zaawansowanych technologii współczesny myśliwy musi rozumieć przyrodę lepiej niż kiedykolwiek wcześniej. Podstawą tej pracy jest dogłębna wiedza – umiejętność rozumienia zróżnicowanych zachowań zwierząt, rozpoznawania cech świadczących o wieku i płci oraz interpretowania złożonych relacji społecznych panujących w stadzie. To zaangażowanie w obserwację pokazuje, że prawdziwy myśliwy zawsze pozostaje wyczulony na unikalny rytm życia dzikiej przyrody.

Zaufany ambasador marki Pulsar, włoski myśliwy Riccardo Tamburini, jest doskonałym przykładem osoby, której wieloletnia praktyka oparta na cierpliwej obserwacji zwierzyny przekłada się na wyjątkową skuteczność w terenie. W tym artykule Riccardo zwraca uwagę na znaczenie precyzyjnego rozpoznawania zwierząt oraz radzi, jak robić to w niesprzyjających warunkach, łącząc technologię z umiejętnościami myśliwskimi.

Etyka identyfikacji

Etyczne myślistwo wymaga od myśliwego wiedzy ekologicznej na poziomie porównywalnym z kompetencjami biologa terenowego. Zamiast strzelać bez rozeznania, myśliwy musi wiedzieć, dlaczego wybiera dane zwierzę, potrafić odczytać motywacje jego zachowań w danym środowisku oraz zadbać o możliwie najszybsze i najbardziej humanitarne pozyskanie.

Obecnie myśliwi są zobowiązani do ścisłego przestrzegania precyzyjnych zasad dotyczących redukcji populacji zwierzyny. Gdy organy państwowe określają limity lub przyznają uprawnienia do pozyskania zwierzyny, dotyczą one zwykle osobników określonej płci, w określonym wieku. Jak podkreśla Riccardo: „Aby mieć pewność, że zwierzę odpowiada wydanemu zezwoleniu, należałoby ocenić jego uzębienie, ale przed pozyskaniem jest to niemożliwe. Dlatego należy brać pod uwagę wszystkie dostępne wskazówki: sposób poruszania się, wielkość, zachowanie, obecność poroża i jego rozmiar, okrywę, cechy płciowe oraz stan sutków, ponieważ w niektórych regionach przepisy zabraniają pozyskiwania ciężarnych lub karmiących samic”.

Riccardo, mieszkający w najbardziej zaludnionym regionie Włoch, przyznaje, że w ciągu dnia nie zawsze da się rozpoznać zwierzęta gołym okiem. Ponieważ wiele gatunków zwierzyny wykazuje największą aktywność nocą, jedyną okazją do obserwacji na otwartym terenie jest czas po zachodzie słońca. Termowizja pozwala myśliwemu lepiej ocenić sytuację w terenie.

„Urządzenia z wyższej półki pozwalają dostrzec najdrobniejsze detale w bardzo zróżnicowanych warunkach. Pulsar jako jedyna firma oferuje dziewięć palet kolorystycznych, trzy tryby algorytmów dostosowane do warunków pogodowych oraz 20 poziomów kontrastu i jasności. Odpowiednio je konfigurując, można uzyskać wszelkie informacje o zwierzęciu – nawet z dużej odległości”.

Należy brać pod uwagę wszystkie dostępne wskazówki: sposób poruszania się, wielkość, zachowanie, obecność poroża i jego rozmiar, okrywę, cechy płciowe oraz stan sutków.

Riccardo Tamburini

Odczytywanie fizjologii i zachowań

Podczas obserwacji stada danego gatunku z dużej odległości określenie wieku, wielkości czy kondycji zdrowotnej konkretnego zwierzęcia bywa niemal niemożliwe. Doświadczony myśliwy potrafi jednak rozpoznać płeć zwierzęcia nawet na podstawie samego sposobu poruszania się i zachowania. Riccardo wyjaśnia, że sylwetka kozła sarny jest masywniejsza, bardziej klinowata i charakteryzuje się dłuższą okrywą, podczas gdy samica ma budowę wyraźnie bardziej zaokrągloną.

Myśliwy dodaje, że zachowania i relacje między zwierzętami mogą znacząco różnić się w zależności od płci oraz wieku: „Dominujący samiec przypomina miejscowego osiłka – nieustannie walczy o harem lub terytorium, podczas gdy młodsze osobniki zwykle nie podejmują wyzwania. Dorosła samica pełni rolę przewodniczki stada – to za nią podążają pozostałe zwierzęta. Jest też znacznie ostrożniejsza i przy najmniejszym zagrożeniu decyduje się na ucieczkę”.

Wiek zwierzęcia można również określić na podstawie jego wyglądu i budowy anatomicznej. „Starszy samiec jelenia zwykle ma masywniejszą sylwetkę i często trzyma szyję pod kątem około 45 stopni względem tułowia – jakby poroże było dla niego zbyt ciężkie. Dla porównania młody byk trzyma szyję prosto, pod kątem zbliżonym do 90 stopni. Samice są drobniejsze, a linia ich sylwetki jest łagodniejsza. Dorosła samica ma zwykle zaokrąglony brzuch, co świadczy o tym, że już rodziła, natomiast samica klasy I charakteryzuje się płaskim brzuchem, krótszą głową i wyraźnie drobniejszą budową w porównaniu z dorosłym osobnikiem”.

Z drugiej strony, nie wszystko jest takie oczywiste jak w podręcznikach. Riccardo lubi porównywać zwierzęta do ludzi – każde z nich ma własny, indywidualny sposób zachowania, a zadaniem myśliwego jest właściwa ocena nawet najmniejszych różnic w budowie i zachowaniu.

Dominujący samiec przypomina miejscowego osiłka – nieustannie walczy o harem lub terytorium, podczas gdy młodsze osobniki zwykle nie podejmują wyzwania. Dorosła samica pełni rolę przewodniczki stada – to za nią podążają pozostałe zwierzęta. Jest też znacznie ostrożniejsza i przy najmniejszym zagrożeniu decyduje się na ucieczkę.

Riccardo Tamburini

Identyfikacja w trudnych warunkach

Choć postęp technologiczny coraz skuteczniej „rozświetla” noc dla myśliwych i osób zajmujących się ochroną przyrody, dylemat wyboru między noktowizją a termowizją wciąż pozostaje aktualny. Decyzje Riccarda są poparte wieloletnim doświadczeniem i realnymi potrzebami pracy w terenie.

„Ogólnie rzecz biorąc, noktowizja cyfrowa zapewnia więcej detali umożliwiających ocenę cech zwierzęcia na dystansie 150–200 metrów, jednak jest bardzo wrażliwa na deszcz, niską temperaturę, wilgoć, mgłę i śnieg. Jeśli zwierzę jest częściowo zasłonięte, trudniej je wykryć i ocenić. Dlatego wolę korzystać z termowizji – dostarcza mniej szczegółów, ale niezależnie od pory roku czy warunków pogodowych”.

Technologia termowizyjna Pulsar dopasowuje się do zróżnicowanych warunków pogodowych i terenowych. Dzięki rozbudowanym ustawieniom kontrast można precyzyjnie dostosowywać do otoczenia, co pozwala z dużą pewnością wykrywać i rozpoznawać zwierzynę. Na przykład przy ustawionej palecie Rainbow różnice temperatur mogą pomóc w ocenie stanu zwierzęcia: osobnik zaniepokojony będzie widoczny w intensywnych odcieniach czerwieni, natomiast spokojny – w barwach żółtych.

W tym kontekście umiejętności myśliwego pozostają kluczowe przez cały rok. Riccardo przyznaje, że prawdopodobnie najtrudniejsze jest rozpoznawanie zwierząt nocą w okresie zimowym oraz na początku wiosny: „Samce i samice trzymają się wtedy razem, długa okrywa maskuje sylwetkę, samce nie mają poroża, a młode osobniki są rozmiarami bardzo zbliżone do dorosłych”.

Sukcesu współczesnego myśliwego nie mierzy się ilością pozyskanej zwierzyny, lecz chirurgiczną precyzją dokonywanych wyborów. Połączenie zaawansowanej technologii termowizyjnej z dogłębną wiedzą z zakresu fizjologii i zachowań zwierząt pozwala spełniać rygorystyczne wymogi dotyczące ich płci i wieku. Taka synergia umiejętności i skuteczności termowizji sprawia, że pozyskiwanie zwierzyny jest wysoce selektywne, potwierdzając, że odpowiedzialne, zrównoważone i etyczne myślistwo jest nieodzownym elementem ochrony przyrody.